Sunday, June 2, 2013

သက်သာစေလို ဝင်ငွေခွန်ကို

“ ပြည်ပနေ နိုင်ငံသားများက နိုင်ငံခြားငွေဖြင့် ရရှိသည့် လစဉ်ခေါင်းစဉ် အောက်ရှိ ဝင်ငွေစုစုပေါင်းအပေါ် ရရှိသည့် နိုင်ငံခြားငွေ အမျိုးအစားဖြင့် ပေးဆောင်စေသည့် ဝင်ငွေခွန်ကို ဝင်ငွေခွန်ဥပဒေ ပုဒ်မ ၅၊ ပုဒ်မခွဲ (ခ) အရ ၂၀၁၂ ခုနှစ် ဇန်နဝါရီလ ၁ ရက်နေ့မှစ၍ ကင်းလွတ်ခွင့် ပြုလိုက်ပြီးဖြစ်ပါသည်” ဆိုတော့ စင်္ကာပူမှာ အလုပ်လုပ်နေတဲ့ မြန်မာနိုင်ငံသား တော်တော်များများလည်း ၂၀၁၁ ခုနှစ် ဒီဇင်ဘာလ အထိ အခွန်ဆောင်ပြီးကြပြီလို့ ထင်ပါတယ်။ ဒါပေမယ့် အခွန်မဆောင်ရသေးတဲ့ သူများရှိရင် သိရအောင်လို့ ရည်ရွယ်ပြီး ရေးလိုက်ပါတယ်။

စင်္ကာပူမှာ အလုပ်လုပ်နေတဲ့ မြန်မာနိုင်ငံသားများအနေနဲ့ ၂၀၁၀ မတ်လအထိ မြန်မာအစိုးရကို ဝင်ငွေခွန်ဆောင်ထားပြီးလျှင်၊ စင်္ကာပူအစိုးရကိုလည်း  ၂၀၁၀ နဲ့ ၂၀၁၁ ဝင်ငွေများအတွက် ဝင်ငွေခွန်ဆောင်ထားပြီးပြီ ဆိုရင်ဖြင့် ၂၀၁၀ ဧပြီလအတွက်ကစလို့ စင်္ကာပူမြန်မာသံရုံးမှာ ဝင်ငွေခွန်ဆောင်စရာမလိုဘဲ စက်ဖြင့် ဖတ်ရှု့စစ်ဆေးနိုင်သည့် မြန်မာနိုင်ငံကူးလက်မှတ် (MRP ) စာအုပ်လဲလို့ ရပါတယ်။

တစ်နေ့က ညီမလေးတစ်ယောက် အိမ်လာလည်ရင်း ပတ်စ်ပို့သက်တမ်းကုန်တော့မှာဖြစ်လို့ အခွန်ဆောင်ပြီး စာအုပ်လဲရန် ဘာတွေလိုအပ်လဲလို့ မေးပါတယ်။ ကျွန်မကလည်း  ဘာ Pass နဲ့ လုပ်နေတာလဲ ၊ အခွန်ဘယ်အထိ ဆောင်ထားပြီးပြီလဲ၊ ဘာစာရွက်စာတမ်းတွေယူသွား ရမယ် စသဖြင့် ကျွန်မအခွန်ဆောင်စဉ်က လုပ်ရိုးလုပ်စဉ်တွေအတိုင်းပဲ ပြောပြမိပါတယ်။

အဲဒီ့အချိန်မှာ ကျွန်မတို့အိမ်ကိုပြောင်းလာခါစ အစ်မက မေးပါတယ် စင်္ကာပူအစိုးရကို နှစ်စဉ်အခွန်ဆောင်ထားလား၊ ဆောင်ထားတယ်ဆိုရင် မြန်မာအစိုးရကို ၂၀၁၀ ဧပြီလ နောက်ပိုင်း ကစလို့ ဆောင်စရာ မလိုတော့ပါဘူး လို့ ပြောပါတယ်။ ကျွန်မ မယုံမရဲနဲ့ အလွန်ပဲ အံ့သြမိပါတယ်။ အဲလိုမျိုး ဆောင်စရာမလိုတဲ့ အကြောင်းလည်း တစ်ခါမှ မကြားမိပါဘူး။ စင်္ကာပူအစိုးရနဲ့ မြန်မာအစိုးရကြားမှာ Agreement for Avoidance of Double Taxation ရှိခဲ့တာ ဟိုးအရင်ကတည်းကလည်း သိခဲ့ပါတယ်။ Print ထုတ်ပြီးတော့လည်း ဖတ်ဖူးပါတယ်။ တခြားနိုင်ငံတွေမှာ ရောက်နေတဲ့ သူငယ်ချင်းတွေနဲ့လည်း ဟိုမှာဘယ်လို ဒီမှာဘယ်လို စသဖြင့်ဆွေးနွေးဖူးပါတယ်။ ကိုယ်တိုင်က စာရင်းကိုင်မို့လို့ အခွန်အကြောင်းလည်း သိသင့်သလောက်တော့ သိပါတယ်။ ဒါပေမယ့် ဘယ်လောက်ပဲသိသိ ဟိုးအရင်က အခြေအနေတွေအရ မဆောင်လို့မဖြစ်တော့ အများဆောင်၊ ကိုယ်လည်းဆောင် လိုက်တာပါပဲ။

ဒါပေမယ့် အဲဒီ့ အစ်မရဲ့ စကားကို ကြားလိုက်ရချိန်မှာတော့ ကျွန်မ အလွန်အံ့သြမိပါတယ်။ ကျွန်မ သိထားတာက ၂၀၁၁ ခုနှစ် သြဂုတ်က ၁၉ ရက်က စလို့ ဆောင်ရမယ့် ဝင်ငွေခွန်ကို ၂% အထိ လျော့ချလိုက်တာ၊ နောက်တော့ ၂၀၁၁ခု ဒီဇင်ဘာအထိပဲ ဆောင်စရာလိုတော့တာ။ အခုတော့ Agreement ထဲက အတိုင်း ၂၀၁၀ မတ်လအထိ မြန်မာဝင်ငွေခွန်ဆောင်ပြီးရင်၊ IRAS မှာ နှစ်တိုင်း filing လုပ်ပြီး စင်္ကာပူအစိုးရကို ဝင်ငွေခွန်ဆောင်ထားတဲ့ အထောက်အထား စုံစုံလင်လင်ပြနိုင်ရင် ၂၀၁၀ ဧပြီလရဲ့ အခွန်ကစလို့ ဆောင်စရာမလိုတော့ပါတဲ့။ ကျွန်မရဲ့ မယုံနိုင်မှုကြောင့် အစ်မက သူကိုယ်တိုင်ဆောင်ထားတဲ့ အထောက်အထား စာရွက်အပြည့်အစုံ ထုတ်ပြပါတယ်။ 


 

ဒီလိုနဲ့ ကျွန်မကို လာမေးတဲ့ ညီမလေးကလည်း အဲဒီ့အစ်မ ပြောပြတဲ့အတိုင်း စာရွက်စာတမ်း အပြည့်အစုံယူပြီး သွားဆောင်ကြည့်မယ်ဆိုပြီး ကျွန်မတို့ print ထုတ်ဖို့ ပြင်ဆင်ကြပါတယ်။ ကျန်တဲ့ လိုအပ်တဲ့ စာရွက်စာတမ်းတွေကတော့ သံရုံး website မှာဖော်ပြထားတဲ့ အတိုင်းပါပဲ။ သဘောတူစာချုပ်ထဲက အတိုင်း နှစ်ထပ်အခွန်ဆောင်ခြင်းမှ ကင်းလွတ်ဖို့ကတော့ IRAS website က My Tax Portal မှာ Singpass သို့ IRAS PIN နဲ့ဝင်ပြီး မိမိအခွန်ဆောင်ခဲ့တဲ့ မှတ်တမ်းတွေကို print ထုတ်သွားဖို့လိုပါတယ်။ အောက်က ပုံတွေထဲက အတိုင်းအဆင့်ဆင့်သွားပြီး print ထုတ်သွားရမှာပါ။
အရင်ဆုံး  www.iras.gov.sg ကို သွားပြီး my Tax Portal ကို log in ဝင်ရပါမယ်။
 
 
Log in အတွက် Singpass သို့ IRAS PIN ရှိဖို့တော့ လိုပါတယ်။ ပုံမှာပြထားတဲ့အတိုင်း My Personal Tax Matters ကိုရွေးပြီး SingPass သို့  IRAS PIN ကို ရွေးပြီး Log in လုပ်ပါ။
 

SingPass နဲ့ Log in လုပ်ရမယ့် စာမျက်နှာပါ။

 
IRAS PIN ကိုသုံးမည့် သူများ အတွက် စာမျက်နှာပါ။
 
 
 
Log in ဝင်ပြီးလို့ မိမိနဲ့ သက်ဆိုင်ရာ စာမျက်နှာပေါ်လာတဲ့အခါ ဘယ်ဘက်ကော်လံရဲ့ အောက်နားမှာရှိတဲ့  View Account Summary  ကို click လုပ်ပါ။
 

Account Summary စာမျက်နှာပေါ်လာတဲ့အခါ Balance ဆိုတဲ့ Column ခေါင်းစဉ်အောက်က နောက်ဆုံးလက်ကျန်ပမာဏကို click နှိပ်ပါ။ အခွန်ငွေ အားလုံးဆောင်ထားပြီးသူများအတွက် S$0.00 ဆိုပြီး ပေါ်နေပါလိမ့်မယ်။ အခု ဒီအောက်က ဥပမာပြထားတဲ့ ပုံထဲမှာတော့ $21.97 ဆိုတာကို click လုပ်ရမှာပါ။ အသေးစိတ် ဖော်ပြထားတဲ့ Summary စာမျက်နှာကို ရောက်သွားပါလိမ့်မယ်။


အောက်ပါအတိုင်း  အသေးစိတ်ဖော်ပြထားတဲ့ စာမျက်နှာကို print ထုတ်ပြီး ယူသွားရပါမယ်။


နောက်ထပ် Print ထုတ်ရန်အတွက် ဘယ်ဘက်ကော်လံက View Correspondence/Notices ကို click လုပ်ပါ။ အဲဒီ့ စာမျက်နှာ ပေါ်လာတဲ့အခါ Category ဆိုတဲ့ ကော်လံခေါင်းစဉ်အောက်မှာ  Letters/Notices  နှင့်  Acknowledgement/Confirmation  ဆိုပြီး တွေ့ရပါလိမ့်မယ်။



Letters/Notices ထဲက Notice of Assessment တွေကို တစ်ခုချင်းဖွင့်ပြီး print ထုတ်ပါ။
 
 


Acknowledgement/Confirmation  ထဲက Acknowledge for E-filing တွေကိုလည်း တစ်ခုချင်းဖွင့်ပြီး print ထုတ်သွားရပါမယ်။


အထက်ကပြောခဲ့တဲ့အတိုင်း print ထုတ်တာတွေအပြင် လျှောက်လွှာ တစ်စောင်လည်း ရေးသွားရပါမယ်။ IRAS က ပို့ထားတဲ့ စာရွက်စာတမ်းတွေကိုပါ ယူသွားနိုင်ရင်တော့ ပိုပြည့်စုံပါလိမ့်မယ်။ 


အမှန်အတိုင်းပြောရရင် အစ်မပြောပြလို့ အဲဒီ့အကြောင်းသိရတဲ့နေ့ညနေက ကျွန်မတော်တော်လေး စိတ်မကောင်းဖြစ်ပြီး နေမထိထိုင်မသာ ဖြစ်သွားရပါတယ်။ အခွန်ဆောင်ဖို့ မသွားခင် မြန်မာသံရုံးဝဘ်ဆိုဒ်က လမ်းညွန်ကို အထပ်ထပ်အခါခါ ဖတ်သွားတဲ့ကြားထဲက အဲဒီ့အကြောင်းကို ကျွန်မ ဘာဖြစ်လို့မသိခဲ့ရတာလဲ ဆိုပြီးတော့ပါ။ နောက်နေ့မှာ ညီမလေးက စာရွက်အပြည့်အစုံနဲ့ သွားတော့ အဆင်ပြေခဲ့ပါတယ်။ သူအခွန်ထပ်ဆောင်စရာမလိုဘဲ စာအုပ်လဲခွင့် ရခဲ့ပါတယ်။ ကိုယ့်တုန်းက မသိခဲ့ပေမယ့် ညီမလေးရဲ့ အလှည့်မှာတော့ သိပြီးကူညီလိုက်နိုင်လို့ ဝမ်းသာရပါတယ်။ ညီမလေးက EP နဲ့မို့  SGD 2096 ဆောင်ရမယ့်အခွန် ကင်းလွတ်ခွင့်ရသွားလို့ပါ။ ဒါပေမယ့် စာအုပ်အသစ်ကိုတော့ နောက်နေ့မှာထုတ်လို့ မရပါဘူး။ စာအုပ်အသစ်ရဖို့ တစ်လ စောင့်ရမှာပါ။  
ဒီစာကို ရေးမယ်ဆိုတော့ သံရုံးက ထုတ်တဲ့လမ်းညွှန်ကို ကျွန်မပြန်ဖတ်ပါတယ်။ ကျွန်မများ မျက်စိရှန်းပြီး Agreement အကြောင်းနဲ့ IRAS စာရွက်စာတမ်း လိုအပ်ကြောင်းတွေ မမြင်မိတာလားလို့ပါ။ အဲလိုဖတ်ရင်းနဲ့ ထပ်တွေးမိတာက Domestic worker ( အိမ်အကူအဖြစ် လာရောက် အလုပ်လုပ်နေသူ ) ဆိုရင်တော့ဖြင့် ၂၀၁၀ ခုနှစ် ဧပြီမှ ၂၀၁၁ ခုနှစ် ဒီဇင်ဘာအထိ ဝင်ငွေခွန်ကို ဆောင်ကို ဆောင်ရမည့်သဘော သက်ရောက်နေပါတယ်။ ဘာဖြစ်လို့လဲဆိုတော့ စင်္ကာပူအစိုးရက အခွန်စည်းကြပ်တဲ့အခါမှာ တစ်နှစ်စုစုပေါင်းဝင်ငွေဟာ SGD 20000 အောက်နည်းတယ်ဆိုရင် Low-wage workers များဖြစ်လို့ Tax Rate ဟာ 0% ဖြစ်ပြီး ဝင်ငွေခွန်ဆောင်စရာ မလိုပါဘူး။ ကျွန်မ သိသလောက် Domestic Worker တွေရဲ့ တစ်နှစ်ဝင်ငွေဟာ SGD 20000 မရှိပါဘူး။ ဒါကြောင့်မို့ IRAS မှာ ဝင်ငွေခွန်ဆောင်ထားကြောင်း စာရွက်စာတမ်းပြနိုင်မှာ မဟုတ်ပါ။ Agreement အရ တဘက်မှာ အခွန်ဆောင်ထားကြောင်း အထောက်အထားပြနိုင်မှ တခြားတဘက်မှာ ကင်းလွတ်ခွင့်ရှိမှာပါ။ 

ဒီစာလေးကို ရေးရတာကလည်း ကျွန်မလိုပဲ မသိဘဲ ဆောင်ပြီးသွားသူတွေ စိတ်မကောင်းဖြစ်ပါတော့လို့ မရည်ရွယ်ပါဘူး။ မဆောင်ရသေးသူများ၊ စာအုပ်လဲချင်သူများ၊ မသိသေးသူများ သိစေရန်ပဲ ရည်ရွယ်ပါတယ်။      ။

ရည်ညွှန်း 

http://myanmarembassy.sg/downloads/consular/mrp_passport_application_handbook.pdf

http://www.iras.gov.sg/irashome/page04.aspx?id=1190#Tax_rates_for_resident_individuals

http://www.iras.gov.sg/irasHome/uploadedFiles/Quick_Links/Singapore-Myanmar%20DTA%20(26%20June%202009).pdf
 
 
 

Sunday, May 26, 2013

ပညတ္ေတြ ဆိုေပမယ့္

“ မဂၤလာ နံနက္ခင္းပါ ၿမိဳ ၊ မင္း ရဲ႕ စားပြဲေနရာကို လိုက္ျပေပးမယ္၊ ၿပီးေတာ့ အေပၚထပ္ ေအာက္ထပ္ လုပ္ေဖာ္ကိုင္ဖက္ေတြနဲ႔ မိတ္ဆက္ေပးမယ္ ”  

ၿပံဳးရႊင္ေဖာ္ေရြေသာ ဝန္ထမ္းခန္႔ထားေရး တာဝန္ခံအမ်ဳိးသမီးႀကီးေၾကာင့္ ပထမဆံုးေန႔ အလုပ္ဝင္ရျခင္းမွာ စိတ္လွဳပ္ရွားပူပန္မွဳေတြ သိပ္မျဖစ္ေတာ့ေပမယ့္ ၿမိဳ ဟူေသာ ေခၚလိုက္သံေၾကာင့္ လည္ပင္းမွာ တစ္ခုခုနင္သြားသလို ခံစားရသည္။
“ ဟိုင္း ပက္ထရစ္၊ ဒါ တို႔ရဲ႕လုပ္ေဖာ္ကိုင္ဖက္အသစ္ စာရင္းကိုင္ဌာနက  ၿမိဳ တဲ့ ”
“ ေႏြးေထြးစြာ ႀကိဳဆိုပါတယ္ ၿမိဳ ” 
“ ေတြ႕ရတာ ဝမ္းသာပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ကၽြန္မနာမည္ အသံထြက္ အမွန္က မ်ဳိး  ပါ၊ အမ္ ဝိုင္ အို … မ်ဳိး ” 
ဘယ္လိုမွ မေအာင့္ႏိုင္ေတာ့တဲ့အဆံုး မ်ဳိး နာမည္အသံထြက္ကို မွန္ေအာင္ျပင္ေပးမိသည္။ ပက္ထရစ္က ခ်က္ခ်င္းမွန္ေအာင္ ေခၚဆိုႏိုင္ေပမယ့္ အန္တီႀကီးကေတာ့ ၿမိဳ လို႔ေကာင္းဆဲ။ ခက္တာပဲ။ သူ႕ကိုျပင္ေစခ်င္တာ။ သူကမိတ္ဆက္ေပးမွာဆိုေတာ့ သူလုပ္တာနဲ႔ တစ္ရံုးလံုး ၿမိဳ ကုန္ရင္ အခက္။
“ တို႔ရံုးမွာ မင္းက ဒုတိယေျမာက္ ျမန္မာလူမ်ဳိးပဲ၊ မင္းအေရွ႕မွာ ေယာကၤ်ားေလးတစ္ေယာက္ပဲ ခန္႔ဖူးေသးတယ္၊ လင္း တဲ့။ သိပ္ေအးေဆးၿပီး ႏူးညံ့သိမ္ေမြ႕တယ္၊ တို႔ေတြ သိပ္သေဘာက်တယ္ ”
အန္တီႀကီးက တစ္ခန္းဝင္ တစ္ခန္းထြက္ မိတ္ဆက္ေပးေနရင္းက ေျပာျပသည္။ သို႔ေသာ္္ သူေျပာေသာ လင္း ကို မေတြ႕ရလို႔ ေမးၾကည့္ေတာ့ လင္းက ေဆာက္လုပ္ေရး လုပ္ငန္းခြင္ထဲေရာက္ေနသည္ တဲ့။ လင္း ရဲ႕ ေနရာကို ေမးထားလိုက္ၿပီး ေနာက္မွ မ်ဳိး ကိုယ္တိုင္သြားၿပီး မိတ္ဆက္လိုက္ပါ့မယ္ ဟု ေျပာလိုက္သည္။ လင္း ကိုလည္း စိတ္ထဲမွ ေက်းဇူးတင္မိသည္။ ျမန္မာလူမ်ဳိးအျဖစ္ အရင္ဆံုးေရာက္လာခဲ့ၿပီး စံထားႏိုင္ေအာင္ ျပဳမူေနထိုင္ေပးခဲ့လို႔ ျဖစ္သည္။ လင္း ကိုေတြ႕ရေတာ့ မ်ဳိး ထင္ထားတာထက္ပင္ ေအးေဆးလွသည္။ စကားလည္း လိုအပ္တာထက္ ပိုမေျပာတတ္။
မ်ဳိး ေရာက္ၿပီး ေျခာက္လေလာက္ အၾကာမွာေတာ့ ျမန္မာဝန္ထမ္းမ်ားလာခဲ့ၿပီ။ စာရင္းကိုင္ဌာနမွာပင္ ျမန္မာမေလးခန္႔လိုက္လို႔ မ်ဳိး အေဖာ္ရေနၿပီ။ ခင္သႏာၱ တဲ့။ မ်ဳိးက ခင္သႏာၱလို႔ေခၚေပမယ့္ တျခားသူေတြက ခင္ လို႔ပဲ ေခၚၾကသည္။ ခင္သႏာၱသည္ သူတို႔အတြက္ေတာ့ ေခၚရခက္ကာ ခင္တာတာတို႕ ခင္တန္ဒါ တို႔ ျဖစ္ကုန္ေတာ့သည္။ ခင္ ကိုေတာင္မွ တစ္ခါတစ္ေလ ကင္မ္ ျဖစ္ခ်င္ေသးသည္။
မ်ဳိး တို႔ ျမန္မာတစ္စုေတြ႕လိုက္ရင္ စလိုက္ေနာက္လိုက္နဲ႔ ျမန္မာသံေတြ ညံေနတတ္ေပမယ့္ လင္း ကေတာ့ အရင္အတိုင္း ေမးတစ္ခြန္း ေျဖတစ္ခြန္း နဲ႔ ၿပံဳးၿပံဳးေအးေအးေလးပဲ။ တစ္ေန႔ မ်ဳိးတို႔ရွိရာ အေပၚထပ္သို႔ လင္း ေရာက္လာသည္။ မ်ဳိးတို႔ဆီသို႔ လာျခင္းေတာ့ မဟုတ္။ စာရင္းကိုင္ဌာနကို ျဖတ္လို႔ ဝန္ထမ္းေရးရာ အခန္းသို႔ သြားျခင္းသာ။ ခဏေနျပန္ထြက္လာၿပီး ခင္သႏာၱ႕ ေရွ႕နားအေရာက္မွာ လင္းသည္ ၿပံဳးစိစိျဖစ္သြားသည္။ အဲဒါကို သတိထားမိလို႔ ႏွစ္ေယာက္သားေမးေတာ့ လင္း က ဟင့္အင္း ဘာမွမဟုတ္ပါဘူး ဟုဆိုသည္။ သို႔ေသာ္ ေအာက္ထပ္သို႔ ျပန္ဆင္းသြားေသာ သူ႔မ်က္ႏွာက ရယ္ခ်င္တာကို မနည္းေအာင့္ထားရတဲ့ မ်က္ႏွာမ်ဳိး။ မ်ဳိးတို႔ႏွစ္ေယာက္ ပေဟဠိျဖစ္ကာ က်န္ခဲ့ၾကသည္။
လင္း ထြက္သြားၿပီး သိပ္မၾကာလိုက္ ဝန္ထမ္းေရးရာ အခန္းမွ အန္တီႀကီး ထြက္လာသည္။ သန္႔စင္ခန္းသို႔ သြားရန္ထြက္လာျခင္း ျဖစ္ၿပီး ခင္သႏာၱ႕ကို ျမင္ေတာ့ အရယ္သန္ေသာ အန္တီႀကီးသည္ တခစ္ခစ္ ရယ္ပါေလေတာ့သည္။ မ်ဳိးတို႔ ဝိုင္းေမးၾကေတာ့ သူက ေအး ငါလည္း ေျပာခ်င္လို႔ထြက္လာတာတဲ့။
လင္း က အိမ္ေျပာင္းလို႔ လိပ္စာေျပာင္းေၾကာင္း လာေျပာတာ။
“ လင္း မင္း သိလား သူေဌးမွာ ဝန္းထမ္းေတြေနဖို႔ ေပးထားတဲ့တိုက္ခန္းတစ္ခန္း ရွိတာ ” 
“ ဟင့္အင္း ”
“ အခု တစ္ေယာက္ထြက္သြားလို႔ တစ္ေယာက္စာေနရာလြတ္ေနတယ္၊ မင္းေနမလား ငါ သူေဌးကို ေျပာေပးမယ္ ”
“ ဟင့္အင္း ကၽြန္ေတာ္ အခန္းငွားၿပီးသြားၿပီ ”
“ ေအာ္ ၿမိဳ တို႔လိုပဲ အခန္းငွားေနတာေပါ့ ”
“ ဟုတ္ကဲ့၊ အခု ကၽြန္ေတာ္သူတို႔ဆီကို ေျပာင္းတာေလ ”
“ ဟင္ ဟုတ္လား၊ အဲဒါဆို ခင္ ကေရာ ”
“ ခင္နဲ႔လည္း တူတူပဲ၊ ခင္က ကၽြန္ေတာ္နဲ႔ တစ္ခန္းတည္းေနတာ ”
လင္း စကားသည္ အန္တီႀကီးအား အႀကီးအက်ယ္ အံ့အားသင့္ေစေတာ့သည္။
“ လင္း  မင္းေျပာေတာ့ မင္းက အိမ္ေထာင္ရွိတယ္ဆို ”
“ ဟုတ္တယ္ေလ ”
“ အိမ္ေထာင္ရွိရက္နဲ႔ မင္းတို႔က ဒီလိုပဲ ေနၾကတာပဲလား ”
မ်က္လံုးျပဴးကာ ေမးေနေသာ အန္တီႀကီးရဲ႕ ေမးခြန္းကို လင္း နားမလည္ေတာ့။ သူ အိမ္ေထာင္ရွိတာနဲ႔ အဲဒီ့အိမ္မွာ အတူေနၾကတာ ဘာဆိုင္လို႔တုန္း။ ဘယ္လိုမွ စဥ္းစားမရ။
ေအးတိေအးစက္ လင္းကို မ်က္လံုးအျပဴးသားႏွင့္ တအံ့တၾသေငးေနေသာ အန္တီႀကီးသည္ ခဏေလးေနေတာ့ တျဖည္းျဖည္းၿပံဳးလာကာ
“ လင္း မင္းေျပာတဲ့ ခင္ က ဘယ္ ခင္ တုန္း ”
“ ခင္ ေလ ၊ ကားေမာင္းတဲ့ ခင္ ”
“ ေအာ္ ဟိဟိ ခင္ေျမာင္ ”
“ ခင္ၿမိဳင္ ”  လင္းက ျပင္ေပးသည္။
“ ဟိ … ငါက စာရင္းကိုင္ ခင္ ကို ေျပာတာ၊ ေနပါဦး  ၿမိဳ နဲ႔ လည္း တစ္အိမ္တည္းဆို ”
“ ဟုတ္ကဲ့ ကိုညိဳႏိုင္ နဲ႔လည္း တစ္အိမ္တည္းပါ ”
“ နိုး ႏိုး ငါေမးတာ ၿမိဳ  … အဲ … ညိဳႏြိဳင္ … ညိဳ … ၿမိဳ … ဟုတ္တာေပါ့ ခင္တို႔ ညိဳတို႔ နဲ႔ တစ္ခန္းတည္း ေနမွာေပါ့ ... အဟိဟိ ” 
လင္း သည္လည္း သေဘာေပါက္ကာ မရယ္ဘဲ မေနႏိုင္ေတာ့။
ေျပာရင္းေျပာရင္း သူ႔စကားသူသေဘာက်ကာ တဟိဟိရယ္ေနေသာ အန္တီႀကီးကို ၾကည့္ကာ မ်ဳိးတို႔လည္း လိုက္ရယ္ မိေတာ့သည္။ သူ႕အခန္းသို႔ ျပန္သြားကာနီးမွာ ထပ္ေျပာသြားေသးသည္။
“ နင္တို႔ တူတူေနၾကတာလို႔ ငါမွတ္ထားလိုက္ေတာ့မယ္ေနာ္ ” တဲ့။
“ ေၾသာ္ ဘဝဘဝ အမွားခံရတာေတာင္မွ လူပ်ဳိလူလြတ္ကေလးနဲ႔ မမွား၊ ကင္မ္တန္ဒါ့ ဘဝ သနားစရာေကာင္းလိုက္ ”
ခင့္ ရဲ႕ ေနာက္ဆက္တြဲ ညည္းခ်င္းေၾကာင့္ မ်ဳိးမွာ ပိုလို႔သာ ရယ္ရေတာ့သည္။
ထိုသို႕လူေတြမွားၾကၿပီး သိပ္မၾကာ ေနာက္တစ္မ်ဳိးေပၚလာကာ မ်ဳိးတို႔ၾကားမွာ စေနာက္စရာ တစ္ခုတိုးခဲ့သည္။ ဒီတစ္ခါေတာ့ ေအာက္ထပ္က မႏွင္းဆီ နဲ႔ျဖစ္သည္။ ရို႕စ္ ဆိုေသာ သူမကို မ်ဳိးတို႔ က မႏွင္းဆီ ဟု နာမည္ေပးထားၾကသည္။ သူမကေတာ့ အန္တီႀကီးလိုမဟုတ္၊ နာမည္ေတြကို ပီေအာင္ေခၚႏိုင္သည္။ သို႔ေသာ္
“ မ်ဳိး နင့္မွာ စြာလင္း ဖုန္းနံပါတ္ရွိလား ”
“ အမ္ … စြာလင္း၊ ငါ မသိဘူး၊ မရွိဘူး ”  ဒီနာမည္မ်ဳိး မ်ဳိး မၾကားဖူးပါ။ တရုတ္ တစ္ေယာက္ေယာက္ ျဖစ္မယ္ထင္သည္။
“ စြာလင္းေလဟာ နင္တို႔ ျမန္မာပဲေလ ”
“ ျမန္မာ … အဲဒီ့နာမည္ ငါမၾကားဖူးပါဘူး ”
“ စြာလင္း၊ စြာလင္း ဆိုင္ကယ္စီးၿပီးရံုးလာတဲ့တစ္ေယာက္ေလ၊ ဒီေန႔ ခြင့္ယူထားတာ ငါ့မွာ အေရးႀကီးကိစၥရွိလို႔ သူ႔ကို ဖုန္းဆက္မွျဖစ္မွာမို႔လို႔ ”
ျမန္မာထဲက ဆိုင္ကယ္စီးၿပီးရံုးလာတာ တစ္ေယာက္တည္းရွိေတာ့ မ်ဳိးမွာ အူတက္မတတ္ရယ္ကာ ဖုန္းနံပါတ္ေပးလိုက္ရသည္။ ေနာက္ေန႔ “ ကိုေက်ာ္စြာလင္း ” ကိုေမးေတာ့မွ
“ ေအးဟာ ငါ့နာမည္ ေက်ာ္ကို ဘယ္လိုမွ မေခၚတတ္ၾကဘူး၊ အဲဒါနဲ႔ သူတို႔ေခၚရလြယ္ေအာင္ လင္း လို႔ေခၚဆိုေတာ့ လင္း ႏွစ္ေယာက္ ျဖစ္သြားမယ္တဲ့၊ ေနာက္ေတာ့ ေမးတယ္ နင္တို႔နာမည္က ေရွ႕ကပဲေခၚလို႔ရတာလား ေနာက္ႏွစ္လံုးတြဲရင္ေကာတဲ့၊ ထူးဆန္းတယ္ဟ၊ ေက်ာ္ေတာ့ မေခၚတတ္ဘူး စြာေတာ့ ေခၚလို႔ရၿပီး စြာလင္း တဲ့၊ ငါလည္း ငါမွန္းကြဲကြဲျပားျပားသိ ပိုေကာင္းေသးဆိုၿပီး ေခၚဟာလို႔ ေျပာလိုက္တာ ”
ၿမိဳ တစ္ျဖစ္လဲ မ်ဳိးသည္ ထပ္ကာထပ္ကာသာ ရယ္မိေတာ့သည္။ ရယ္ရင္းနဲ႔လည္း ေတြးမိသည္။ မ်ဳိးတို႔ အားလံုးသည္ ႏိုင္ငံမတူ၊ လူမ်ဳိးမတူ၊ မွည့္ေခၚပံုမတူ၊ အသံထြက္ခ်င္းမတူေသာ လုပ္ေဖာ္ကိုင္ဖက္မ်ား၏ နာမည္မ်ားကို အမွန္ကန္ဆံုးျဖစ္ေအာင္ ႀကိဳးစားေခၚၾကသည္။ တစ္ခ်ဳိ႕ကေတာ့ ပက္ထရစ္တို႔ လိုပဲ အဂၤလိပ္နာမည္ ေပးထားၾကသည္။ ဒါေပမယ့္ မ်ဳိးတို႔ တစ္ေတြကေတာ့ ခုခ်ိန္ထိ ျမန္မာနာမည္ေလးမ်ားကို ဖက္တြယ္ထားၾကဆဲ။ ရယ္ကာေမာကာႏွင့္ ကိုယ့္နာမည္ေလးေတြ ကိုယ္ထိန္းသိမ္းထားၾကသည္။ ရို႕စ္ ကိုပင္ ျမန္မာမွဳျပဳကာ မႏွင္းဆီ ဟု နာမည္ေပးလိုက္ၾကေသးသည္။ ကဲ … ဘယ္ေလာက္ခ်စ္စရာေကာင္းတဲ့ ျမန္မာေမာင္ႏွမမ်ားပါလဲ လို႔။   


ရံုးမွ ခ်စ္ေသာ ေမာင္ႏွမမ်ားအတြက္ အမွတ္တရ  :)
ညိဳေလးေန
( 26.05.2013)  1:45 am

Wednesday, April 17, 2013

Truth & Trust ရဲ႕ဆုေတာင္း

ဒီေန႔ ျမန္မာႏွစ္ဆန္းတစ္ရက္ေန႔။ Truth & Trust ရဲ႕ ၂ ႏွစ္ျပည့္ေမြးေန႔ ။

ဘေလာ့ဂ္ေလးဖန္တီးခဲ့တဲ့ ႏွစ္ပတ္လည္ေရာက္တိုင္း စာေလးတစ္ပုဒ္ေရးမယ္လို႔ ရည္ရြယ္ထားခဲ့တယ္။ ဒါေပမယ့္ မတ္လဆန္းကတည္းက စလိုက္တဲ့ ေအာဒစ္ရယ္၊ အေမ ခဏေရာက္ေနတာရယ္၊ ခရီးတစ္ခု သြားခ်င္လို႔ web site ေတြလိုက္ၾကည့္ ေနတာရယ္ေၾကာင့္ ေရးလက္စ စာေလးေတြေတာင္ အဆံုးမသတ္ႏိုင္ခဲ့ဘူး။ စာမေရးႏိုင္ေပမယ့္ ျမန္မာႏွစ္သစ္အတြက္ ဆုေတာင္းေလးေတာ့ မပ်က္ကြက္ခ်င္ဘူး။

            " အားလံုးအတြက္ မဂၤလာရွိၿပီး ေအးခ်မ္းသာယာတဲ့ ျမန္မာ့ႏွစ္သစ္ျဖစ္ပါေစ "


ညိဳေလးေန

Tuesday, February 26, 2013

စာရင္းကိုင္မမမ်ားေတးသံ



သူမ်ားမယ္မွာ
ဤလအေရာက္၀ယ္
ပိတ္ရက္မ်ားၿပီး
လစာနီးလို႔ ေပ်ာ္ရတယ္။
ႏွမေလး ေမာင္တို႔မယ္မွာ
စာရင္းကိုင္မို႔ကြယ္
တက္သုတ္ခရီး
လခ်ဳပ္ၿပီးဖို႔ ေမာရတယ္။
ေဖေဖာ္၀ါရီလရယ္
တိုလွတယ္ေလး။ 




ေခါင္းစဥ္ --- စာရင္းကိုင္မမမ်ားေတးသံ
အမ်ဳိးအစား --- မည္သည့္အမ်ဳိးအစားပင္ျဖစ္ေစကာမူ “ ညည္းခ်င္း ” ဟုသတ္မွတ္သည္။
ေခတ္ --- သကၠရာဇ္ႏွစ္ေထာင္တစ္ဆယ္စြန္း
ေရးသူ --- အမည္သိေခတ္စာဆို “မယ္ညိဳ”



Monday, February 11, 2013

ပံုျပင္ေဝးတဲ့ ကေလးေတြ

ကေလးတိုင္း ကေလးတိုင္းဟာ ပံုျပင္ေလးေတြကို ႏွစ္သက္တတ္ၾကတယ္။ အဘိုးအဘြား၊ အေဖအေမ တို႔ရဲ ႔ အိပ္ယာဝင္ပံုျပင္ေတြကို နားေထာင္ခြင့္ မရရွာတဲ့ကေလးေတြေတာင္မွ ဆရာ၊ဆရာမေတြ ေျပာတဲ့ပံုျပင္ေတြ၊ ဦးေလး၊ ေဒၚႀကီးေတြေျပာတဲ့ပံုျပင္ေတြ၊ ကေလးအခ်င္းခ်င္း တဆင့္ျပန္ေျပာတဲ့ ဒါမွမဟုတ္ လုပ္ႀကံတီထြင္ေျပာတဲ့ ပံုျပင္ေလးေတြကို ႏွစ္သက္တတ္ၾကတာပါပဲ။ ကၽြန္မကေတာ့ ကံေကာင္းတဲ့ကေလး ျဖစ္ခဲ့တယ္လို႔ ေျပာရမယ္။ အဘိုးတို႔ အဘြားတို႔ေျပာတဲ့ ပံုျပင္ေတြကို နားေထာင္ခြင့္ရခဲ့သလို၊ ႀကီးေဒၚေတြေျပာတဲ့ ပံုျပင္ေတြကိုလည္း နားေထာင္ခဲ့ရတယ္။ ကၽြန္မတို႔ငယ္ငယ္က မီးမလာတဲ့ညေတြမွာ ႀကီးႀကီးက အိမ္ေရွ ႔ဝရန္တာမွာ ဖ်ာခင္း၊ ေရေႏြးၾကမ္းတစ္အိုးခ်လို႔ ပံုေတြေျပာျပတတ္တယ္။ ကၽြန္မက အငယ္ဆံုးသမီးဆိုေတာ့ ကၽြန္မအထက္က အမေတြေျပာျပတဲ့ ပံုျပင္ေတြလည္း နားေထာင္ခဲ့ရတာေပါ့။ ပံုျပင္ေလးေတြက ေျပာျပတဲ့သူရဲ႕ စိတ္အားသန္ရာအလိုက္ အမ်ဳိးမ်ဳိးကြဲျပားၾကသလို၊ ေျပာျပပံုခ်င္းလည္း မတူၾကဘူး။

အဘြားက “ ၾကြက္ေသတစ္ခု အရင္းျပဳ၍ ” လို ငါးရာ့ငါးဆယ္ဇာတ္နိပါတ္ေတာ္ေတြကို ေျပာျပတတ္တယ္။ ႀကီးႀကီးကေတာ့ ရိုးရာေတြ၊ နတ္ေတြ ယံုၾကည္ ဝါသနာပါသူမို႔ ကိုဗ်တၱတို႔၊ မယ္ဝဏၰ တို႔အေၾကာင္းေတြ ေျပာတတ္တာေပါ့။ အေမက ကၽြန္မတို႔ အငယ္ႏွစ္ေယာက္ကို ထိန္းထားဖို႔ တာဝန္ေပးလိုက္ရင္ေတာ့ အမလတ္က ပံုေျပာျပတတ္တယ္။ အမလတ္ပံုေျပာတာက တမူထူးတယ္။ ဗလာစာရြက္ေတြနဲ႔ ခဲတံယူလာ၊ ပံုေတြပါဆြဲၿပီး ေျပာေတာ့တာ။ သူေျပာတဲ့ပံုေတြက ဇာတ္နိပါတ္ေတြ ရာဇဝင္ေတြ မဟုတ္ဘဲ သူ႕ဟာသူထြင္ထားတဲ့ ေခတ္မီပံုျပင္ေတြ။ ေရႊမင္းသမီးေလးပါတယ္၊ ေတာထဲက ထူးထူးဆန္းဆန္းပန္းပြင့္ႀကီးပါတယ္၊ ျမင္းစီးတာေတြ၊ ေရကူးတာေတြ ပါတတ္တယ္။ သူ႕ပံုျပင္ထဲက ရြာမွာ သခၤ်ဳ္ိင္းကုန္းပံုပါရင္ ကၽြန္မကအဲဒီ့ ပံုျပင္စာရြက္ကို မထိေတာ့ဘူး။

ကၽြန္မရဲ႕အိပ္ရာဝင္ပံုျပင္ေတြကေတာ့ အေမ့ဆီကအမ်ားဆံုး နားေထာင္ရတာပါ။ အေမက ဇာတ္ေတာ္ေတြကို ေျပာျပတတ္သလို အေမတို႔ ငယ္ငယ္တုန္းက အေၾကာင္းေတြလည္း ေျပာျပတတ္တယ္။ ကၽြန္မက အေမေျပာတဲ့ ဇာတ္ေတာ္ေတြထက္ စီကာပတ္ကံုး ေျပာျပတတ္တဲ့ အေမ့အေၾကာင္းေတြကိုနားေထာင္ရတာ ပိုႏွစ္သက္တတ္တယ္။ အေမေျပာျပခဲ့တဲ့ ပံုျပင္မ်ားစြာ၊ အေၾကာင္းအရာမ်ားစြာထဲက အခုတေလာမွာေတာ့ အေမတို႔ငယ္ငယ္က ေသနတ္သံေတြၾကား ေၾကာက္လန္႔တၾကား ပုန္းေအာင္းခဲ့ရတဲ့ အေၾကာင္းကိုပဲ ေတြးေတြးေနမိတယ္။ အဲဒီ့အခ်ိန္က ကရင္ေတြနဲ႔ အစိုးရတပ္ေတြ တိုက္ေနၾကတဲ့အခ်ိန္တဲ့။

အေမ့ဇာတိက နယ္ၿမိဳ႕ေလးတစ္ၿမိဳ႕။ ကရင္ေတြနဲ႔ အစိုးရတပ္ေတြ တိုက္ၾကေတာ့ တစ္ရပ္ကြက္လံုးအားထားရာ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းထဲ ေျပးပုန္းၾကရတယ္။ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းက ေရွးေက်ာင္းအေဆာက္အဦးမို႔ သံုးထပ္ေက်ာင္းရဲ ႔ ေအာက္ဆံုးမွာ ေျမေအာက္ထပ္ရွိေသးတယ္။ ကိုရင္ေတြက်ိန္းတဲ့ ေနရာေပါ့။ ေက်ာင္းရဲ ႔ တဘက္ဝင္ေပါက္ေရွ႕က အဘိုးရဲ ႔အိမ္ျဖစ္ၿပီး တျခားဝင္ေပါက္ဘက္မွာ လမ္းျခားၿပီးေတာ့ ကုန္တိုက္ရွိတယ္။ ပုန္းရတဲ့ ေက်ာင္းတိုက္အေဆာက္အဦကေတာ့ အဘိုးရဲ႕အိမ္ေရွ႕တည့္တည့္မွာ မဟုတ္ပါဘူး။ ညာဘက္ယြန္းယြန္းမွာပါ။ ေက်ာင္းတိုက္ထဲကို ေျပးပုန္းရာမွာ ေသနတ္ေတြပစ္ေနလို႔ ေက်ာင္းဝင္း ဝင္ေပါက္က ဝင္လို႔မရပါဘဲ ေက်ာင္းတိုက္ရဲ႕ အေနာက္တည့္တည့္ေလာက္က အုတ္တံတိုင္းကို ခံုေက်ာ္ဝင္ရသတဲ့။ မွတ္မွတ္ရရ အဲဒီ့ေန႔က အဘြားက အိမ္မွာ ပဲထမင္းခ်က္တယ္။ အေမတို႔က ေမာင္ႏွမမ်ားတဲ့မိသားစုႀကီးျဖစ္တဲ့အျပင္ အဘြားရဲ႕ဆန္ဆိုင္က အလုပ္သမားတခ်ဳိ႕ကိုလည္း ေကၽြးတာမို႔ ပဲထမင္းကလည္း အိုးႀကီးနဲ႔တစ္အိုးေပါ့။ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းထဲမွာ ဝင္ပုန္းေနၾကရတာ ေသနတ္သံေတြကလည္း ေတာ္ေတာ္နဲ႔မစဲ။ သက္ႀကီးရြယ္အိုေတြနဲ႔ ကေလးေတြလည္း ဆာေလာင္ေနၾကၿပီဆိုေတာ့ အဘိုးတို႔ေတြမွာ အနီးဆံုးအိမ္ေတြက ထမင္းဟင္းေတြကို သက္စြန္႔ဆံဖ်ား ျပန္ယူၾကရတယ္။
အဘိုးတို႔ ဘယ္လိုသယ္လာၾကလဲဟင္လို႔ သိခ်င္ေဇာနဲ႔ ေမးမိေတာ့ “ ေၾကာက္လန္႔ေနတာနဲ႔ မသိလိုက္ပါဘူး သမီးရယ္၊ အေမတို႔က ေျမတိုက္ခန္းထဲမွာပဲ ပုန္းက်န္ေနခဲ့ၾကတာေလ ” တဲ့။ ေျမတိုက္ထဲမွာ ဆာလို႔ငိုတဲ့ကေလး၊ ေၾကာက္လို႔ငိုတဲ့သူ၊ တက္တဲ့သူေတြနဲ႔ စံုေနတာပါပဲလို႔လည္း အေမက ဆက္ေျပာေသးတယ္။ ကၽြန္မမ်က္စိထဲမွာေတာ့ ထမင္းဟင္းအိုးေတြသယ္လာၿပီး လူတရပ္ေက်ာ္ျမင့္တဲ့ အုတ္တံတိုင္းေပၚေက်ာ္တက္၊ ခုန္ဆင္းရတဲ့ အဘိုးတို႔ရဲ႕ စြန္းစားခန္းကို ျမင္ေယာင္မိတယ္။ သယ္လာႏိုင္တဲ့ထမင္းဟင္းက နဲနဲ၊ ပုန္းေအာင္းေနၾကတာက တစ္ရပ္ကြက္လံုးနီးပါးဆိုေတာ့ ဘယ္လိုမွ မေလာက္ငႏိုင္ပါဘူး။ ေနာက္ဆံုးမွာေတာ့ အေမတို႔တစ္ေတြဟာ သစ္ပင္ေတြအုံ႔ဆိုင္းေနတဲ့ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းရဲ႕ ေျမတိုက္ခန္းထဲမွာ ပိႏၷဲရြက္ေပၚ ပံုေပးတဲ့ထမင္းေလးနဲ႔ပဲ အဆာေျပၾကရတယ္။ ေသနတ္သံေတြစဲသြားၿပီး အေျခအေနနဲနဲေကာင္းလာလို႔ အိမ္ျပန္လို႔ရလာတဲ့အေျခအေနမွာ အသုတ္လိုက္ခြဲၿပီး ျပန္ၾကရတယ္။ ဒါေပမယ့္ ဝင္ေပါက္ကိုေတာ့သံုးလို႔ မရေသးဘဲ အုတ္တံတိုင္းေပၚကပဲေက်ာ္ၿပီး ခုန္ခ်ရတယ္။ အဲလိုခုန္ခ်ၿပီး ျပန္လာၾကတဲ့အခ်ိန္ အေမ့အမ ကၽြန္မတို႔ႀကီးေတာ္ရဲ႕ အလွည့္မွာ ေသနတ္သံတစ္ခ်က္နဲ႔ အတူ အား ကနဲ အသံကို ၾကားလိုက္ရေတာ့ အဘိုးက ဟာ ငါ့သမီး ထိသြားၿပီ ဆိုၿပီး အုတ္တံတိုင္းရွိရာကို သမီးေဇာနဲ႔ အေျပးေရာက္သြားတယ္။ ဒါေပမယ့္ တကယ္မွန္ၿပီးဆံုးသြားတာက ႀကီးေတာ္နဲ႔ အုတ္တံတိုင္းေပၚကို တစ္ခ်ိန္တည္းတက္မိၿပီး တၿပိဳင္တည္းခုန္ခ်တဲ့ အရပ္ထဲက ဦးေလးႀကီးပါ။ ႏွစ္ေယာက္တူတူ ခုန္ခ်ခ်ိန္မွာ က်ဥ္ဆံလာရာဘက္မွာ ဦးေလးႀကီးက ေရွ႕ကရွိေနလို႔ ႀကီးေတာ္မွာ ေသေဘးကကပ္လႊတ္သြားခဲ့ရတယ္။ အဲဒီ့တုန္းက ႀကီးေတာ္က အသက္ ၁၇ ႏွစ္ေလာက္ပဲ ရွိေသးတယ္။ အေမကေတာ့ ၁၁ ႏွစ္ ၁၂ ႏွစ္ ဝန္းက်င္ေပါ့။

အေမနဲ႔ ကၽြန္မရဲ႕ ပံုျပင္ေတြအေၾကာင္း ေရးမယ္လို႔ စိတ္ကူးမိေတာ့ တျခားေပ်ာ္စရာအေၾကာင္းေလးေတြနဲ႔ စ ခ်င္ခဲ့တယ္။ ဒါေပမယ့္ ဖတ္ေနရတဲ့သတင္းေတြ၊ ျမင္ေတြ႕ေနရတဲ့ပံုေတြက ၁၇ ႏွစ္အရြယ္မိန္းကေလး ေသေဘးကကပ္လြတ္သြားတဲ့ အေၾကာင္းဆီကို ေရာက္ေရာက္သြားတယ္။ ပိႏၷဲရြက္ေပၚက ထမင္းေလးကို စားေနတဲ့ ၁၂ အရြယ္မိန္းကေလးကိုလည္း ျမင္ေယာင္မိတယ္။ အဲဒီ့မိန္းကေလးက ေသနတ္သံေတြရဲ႕ၾကား ရက္ပိုင္းေလာက္ ထိတ္လန္႔ခဲ့ရတာကို မေမ့ႏိုင္ေတာ့ဘူးတဲ့။

ႏွစ္နဲ႔ခ်ီၿပီး ပုန္းေအာင္းထိတ္လန္႔ ေနရတဲ့ကေလးေတြကေရာ။

စာသင္ေက်ာင္းထဲ ရွိေနရမယ့္ ကေလးေတြ …

မုန္႔ေစ်းတန္းမွာ စားခ်င္တာစား ေနရမယ့္ ကေလးေတြ …

ကစားကြင္းထဲ ေျပးလႊားေပ်ာ္ရႊင္ ေနရမယ့္ ကေလးေတြ …

အရာရာကို စပ္စပ္စုစု သင္ယူေနရမယ့္ ကေလးေတြ …

ဘုရားစာကို သံၿပိဳင္ရြတ္ေနရမယ့္ ကေလးေတြ …

အိပ္ရာဝင္ ပံုျပင္ေတြ နားေထာင္ေနရမယ့္ ကေလးေတြ …

အပူအပင္ကင္းကင္းနဲ႔ႏွစ္ၿခိဳက္စြာ အိပ္စက္ရမယ့္ ကေလးေတြ …

အဲဒီ့ကေလးေတြက ….. ။
 
ဘယ္သူေတြကမွန္ၿပီး ဘယ္သူေတြကမွားလို႔ ျပည္တြင္းစစ္ေတြျဖစ္ခဲ့ၾကတယ္၊ ျဖစ္ေနၾကတယ္ဆိုတာေတြကို မေတြးခ်င္၊ မေရးခ်င္၊ မေဝဖန္ခ်င္ပါဘူး။ ေသခ်ာတာကေတာ့ စစ္ဒဏ္ၾကားမွာ ကၽြန္မတို႔ရဲ႕ တခ်ဳိ႕တခ်ဳိ႕ေသာကေလးေတြက ပံုျပင္ေလးေတြနဲ႔ ေဝးေနတာပါပဲ။ ေသနတ္သံေတြ၊ ဗံုးသံေတြကို နားစြင့္ၿပီး အိပ္မေပ်ာ္ျဖစ္ေနမယ့္ ကၽြန္မတို႔အားလံုးရဲ႕ ကေလးေတြ အိပ္ရာဝင္ပံုျပင္ေလးေတြ နားေထာင္ၿပီး ေအးေအးခ်မ္းခ်မ္းအိပ္စက္ခြင့္ရေစမယ့္၊ ကၽြန္မတို႔ တစ္ျပည္ေထာင္လံုး စုစည္းသြားမယ့္ ညေတြကိုေတာ့ ေမွ်ာ္လင့္ေနမိတယ္။     
 
 
 
ညိဳေလးေန
11.02.2013 ( 11:30 pm )